پست وبلاگ

بو تیمدی یا پادیگان!؟

بو تیمدی یا پادیگان!؟

گروه ورزش و سرگرمی اکوتو؛ سال ها قبل پای سرداران به رأس مدیریتی فوتبال این کشور باز شد. آنها که هر یک در جنگ تحمیلی و حفظ امنیت کشور یک وزنه قابل اتکا محسوب می شدند و می شوند نشان دادند که لااقل باید این یک قلم – فوتبال – را بیخیال شوند و عطای آن را به لقایش ببخشند چرا که فلسفه توپ جنگی با توپ فوتبال زمین تا آسمان فرق دارد.

پس از شفق کم کم پای سرداران به رأس مدیریتی تراکتور نیز باز شد، تراکتور به عنوان یک تیم تماماً مردمی حالا در رأس خود هیئتی تماماً نظامی میدید. اما مسأله بدینجا ختم نشد تا جایی که تراکتور مجوز کسب سهمیه سرباز را گرفت تا علناً به یک تیم نظامی تبدیل شود، خواسته ای که خلاف میل اکثر هواداران این تیم بود. چرا که آنها معتقد بودند یک تیم مردمی و پرهوادار نیاز به بازیکنان متعصب و تزار اول دارد. بازیکنانی که شناسنامه یک باشگاه فوتبال بزرگ باشند.

حالا مدیران تراکتور به بستن یک تیم مفت با مشتی پسربچه که زمان خدمت سربازیشان رسیده است افتخار می کنند. اما آنها در ظاهر پیراهن تراکتور را می پوشند ولی در باطن حواسشان جای دیگر است. به هرحال بازیکنی که ۱۵۰ هزار تومان پول قراردادش باشد منطقی ست که بیشتر بفکر ساق پاهای خود باشد.

تکان دهنده ترین صحنه ها، کاپتانی بازیکنی مانند حمودی در تراکتور است. در اینکه حمودی بازیکن قابلی است شکی نیست اما باید دید مدیران تراکتور چه با این تیم کردند که بازیکنی که یک فصل تمام بیرون از گود نشسته و نیم فصل نیز عازم سپاهان خواهد شد کاپتان تیم بزرگ و مردمی تراکتور می شود!

و یا صحنه اعتراض شاهین ثاقبی، شاهین که هفته هاست بازی ضعیفی به نمایش می گذارد حالا در این شرایط نابسامان خود حواشی جدیدی برای تیم می آفریند.

تراکتور اصیل و مردمی در حال فروپاشی ست، این تیم حالا بیشتر از آنکه به یک تیم شبیه باشد به یک پادگان مبدل شده است، پادگانی که سربازها می آیند و می خورند و میخوابند و می نوشند و در پایان احساسات جریحه دار شده یک استادیوم پر می ماند و دل شکسته ملیون ها طرفدار تیمی که خواست مردم و هواخواهانش کمترین اهمیتی برای آن بالانشین ها ندارد.

درباره ی طاهر صاحبی

مقالات مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *