پست وبلاگ

خبر بد برای تراکتوری ها

خبر بد برای تراکتوری ها

گروه ورزش و سرگرمی اکوتو؛ نقطه قوت پرسپولیس در خط حمله است. آنها در خط حمله کار شاقی نمی کنند اما از سه مهاجم سرعتی استفاده می کنند که خطرناکترین آنها مهدی طارمی است. پشت سر آنها هادی نوروزی در نقش پاسور ایفای نقش می کند. نوروزی که خود سالها در پست فوروارد بازی کرده است اگرچه به اندازه محمد نوری نمی تواند پاس دقیق دهد اما بر خلاف وی که پاس های تأخیری و کند می داد، استاد پاس های سریع و سرعتی است و این با حضور طارمی، عالیشاه و مسلمان یک ترکیب ایده آل در خط حمله برای پرسپولیس ساخته است. اگرچه غیبت او در بازی برابر تراکتور ممکن است برانکو را حسابی به دردسر بیندازد.

نقطه قوت پرسپولیس نقطه ضعف تراکتور است؛ حرکات ضربدری و عرضی عالیشاه و طارمی مدافعان حریف را سردرگم می کند

این دو مهاجم سرعتی روی خط آفساید دائماً با یکدیگر جابه جا می شوند تا مدافعان حریف را به اشتباه بیندازند و این دقیقاً نقطه ضعف تراکتوری هاست که از دید فرکی نیز پنهان نماند. با این تفاوت که آن ها تنها از وجود شریفی بهره می بردند اما در پرسپولیس در چپ و راست و پشت سر طارمی، عالیشاه و احتمالاً مسلمان و احمدزاده حضور خواهند داشت و این شرایط را برای مدافعان تراکتور به مراتب سخت تر خواهد کرد.

تراکتور که با دو هافبک تخریبی بازی می کند در بازی با سپاهان نیز نشان داد که نمی تواند مانع از بازی سازی هافبک های حریف و پاس های بلند عمقی آنها شود. اگر تونی فکری به حال این خلاء نکند شرایط برای گشوده شدن دروازه تراکتور مهیا خواهد شد.

نقطه ضعف پرسپولیس، نقطه قوت تراکتور نیست!

پرسپولیس در خط حمله امید به بازی ترکیبی چند مهاجم سرعتی بسته است از این رو این تیم در کل خطوط از سازمان دهی مناسبی برخوردار نیست. آنها در میانه میدان ضعف بزرگی دارند اما مهمترین ضعف آنها مربوط به خط دفاعی شان است.

پرسپولیس هم روی زمین و از عمق آسیب پذیر است و هم مدافعان کناری قابل اطمینانی ندارد. به همین خاطر آنها برابر سپاهان ۴ بار دروازه خود را گشوده شده دیدند چرا که عمده حرکت های هجومی سپاهان از کناره ها و با پاس های عرضی رو به عقب طرح ریزی می شود. پرسپولیسی ها اگرچه از فولاد گلی دریافت نکردند اما نشان دادند که تا چه اندازه روی این مسأله آسیب پذیرند. اما نکته قابل توجه اینست که برای گشودن دروازه پرسپولیس دو راه آسان تر از بقیه به نظر می رسد، از عمق خط دفاعی و دور زدن ساید بکها و پاس های کات بک. اما جالب اینجاست که تراکتور در نوک حمله خود تنها دو انتخاب دارد؛ حمزه ای که در تعلل کردن خود دست کمی از کندترین مدافعان ندارد و بایرامی تند و تیز که از قدرت چارچوب شناسی بالایی برخوردار نیست.

در کناره ها نیز در نبود نریمان جهان و سروش رفیعی باید دید آیا وینگرهای جایگزین تراکتور توان عبور از ساید بک های پرسپولیس و پاس عرضی رو به عقب را دارند یا نه، اما مهمترین مسأله در این تاکتیک حضور یک استریکر قهار برای ضربه نهایی است که بزرگترین گمشده این روزهای تراکتور است.

درباره ی طاهر صاحبی

مقالات مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *