پست وبلاگ

قهر معنادار تراكتوري ها

قهر معنادار تراكتوري ها

گروه ورزش و سرگرمی اکوتو ؛ پس از محروميت يك جلسه اي هواداران تراكتور و كسب دو برد پي در پي به نظر مي رسيد هواداران اين تيم استقبال با شكوهي از تيمشان در بازي مقابل ذوب آهن داشته باشند اما حضور تنها ۲۵۰۰ هوادار حرف هاي بسياري دربر داشت. عوامل بسياري دست به دست هم داد تا استاديومي كه ۹۰ هزار نفر هوادار را به سوي خود جذب مي كرد اكنون ۲۵۰۰ نفر را نيز به زحمت دور هم جمع مي كند.

عدم اختصاص تسهيلات در استاديوم
معني تسهيلات در استاديوم هاي ايراني تقريباً بي معني ست. هواداران ما حتي از بدوي ترين امكانات محروم هستند. صف هاي طولاني سرويس هاي بهداشتي و آب خوري ها. صندلي هاي نامناسب و عدم وجود سقف محافظ برابر نور خورشيد و باران در هر استاديومي جزو الزامات است.

جاده هاي نامناسب منتهي به استاديوم
يادگار، تنها استاديوم بزرگ در دنياست كه ورودي هواداران آن يك راه باريكه دو متري خاكي ست. و يادگار تنها استاديومي ست كه براي پارك اتوموبيل هاي هواداران در وسط بيابان عوارض مي گيرد! و تنها استاديومي ست كه دو راه بزرگ منتهي به استاديوم را در روز مسابقات مي بندد!

بستن تمامي ورودي ها نزديك
يادگار تنها استاديومي ست كه تمامي ورودي هاي آنها بسته مي شود، الا دورترين درب استاديوم! همان دري كه نزديك به جاده آسفالت و اصلي استاديوم است كه روز مسابقات بسته مي شود!

برخورد نامناسب با هوادار
يادگار تنها استاديومي ست كه در ورودي هاي آنها، حتي كفش هاي هواداران به بهانه كنترل بدني از پاهاي آنها در آورده مي شود! اين مسأله جزو دردناك ترين مسائل اين موضوع است.

گارد مديريت هاي قبلي مقابل هوادار
مديريت تراكتور در سال هاي اخير با تصميمات ۱۸۰ درجه مخالف خواسته هاي هوادار به نوعي ولي نعمتان اين رشته ورزشي را به كلي از استاديوم ها فراري دادند.

تعيين نتايج خارج از حوزه فوتبال وب ازي با احساسات
بدون شك ايجاد برخي شائبه ها در خصوص مسائل داوري و نقش عوامل خارجي در تعيين نتايج بازي ها يكي ديگر از عوامل كاهش هوادار مي باشد. تراكتوري ها اين موضوع را به عينه در بازي پاياني فصل گذشته لمس كردند.

عدم گرفتن نتيجه در استاديوم خانگي
برد در خانه براي تيم هاي پر هوادار بسيار حائز اهميت است. تيم هاي پر هوادار تحمل از دست دادن حتي يك امتياز در استاديوم خانگي را ندارند.

تفرقه
بلايي كه خود هواداران اجازه دادند تا بر سرشان بيايد. آنها براحتي اجازه دادند تا ديگران ميان آنها نفوذ كرده و تصميم بگيرند. حالا معدود كسي از هواداران باقي مانده كه فقط بفكر موفقيت تيم است. همه آنها براي نيامدن دليل موجهي(!) دارند.

آيا دوران يادگار به سر رسيد؟
حالا بايد به اين سؤال مهم پاسخ دهيم كه دوران با شكوه تراكتوري ها به پايان رسيد؟ به نظر مي رسد، فوتبال، ديگر آن جذابيت قبلي را براي مردم تبريز و آذربايجان ندارد. بايد يادآور شويم كه مسائل فوق بتدريج و طي يك بازه ۷ ساله رخ داد. پاسخ اين معما هرچه باشد بايد قبول كرد كه ديگ جوشان فوتبال در اين مملكت در حال سرد شدن است و جوانان، ديگر ميل و رغبتي براي ورزش كردن و تماشا كردن آن نشان نمي دهند. تبعات اين ندانم كاري ها سال ها بعد نمايان خواهد شد. بدون شك رابطه مستقيمي بين ايجاد علاقه و رغبت بين نوجوانان و جوانان به ورزش كردن و حضور در محافل ورزشي و كاهش بزهكاري و جرم در جامعه وجود دارد. هرچه جامعه به سمت ورزش سوق پيدا كند، پويا تر و سالم تر خواهد بود و عقل هاي سالم در جامعه بيمار، وجود نخواهند داشت. اما متأسفانه ما هرگز قادر به درك اهميت چنين موضوعاتي نبوده و نيستيم. و سرمايه گذاري در ورزش را بيهوده تصور كرده ايم.

اين يك فاجعه است كه با رفتارهاي نادرست مليون ها هوادار را به اين نتيجه برسانيم كه ورزش كردن و تماشاي آن نتنها نفعي براي ما ندارد بلكه موجب آزار جسم و روح ما مي شود! و رخ دادن چنين واقعه اي منجر به مرگ خود ورزش خواهد شد، چرا كه آوردگاه ورزشي، بدون تماشاگر به اقيانوس بدون آب مي ماند.

درباره ی طاهر صاحبی

مقالات مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *