پست وبلاگ

۱ – ۰ به نفع …

۱ – ۰ به نفع …

گروه ورزش و سرگرمی اکوتو ؛ رفتن هادی تلنگری برای همه ما بود. گاهی باید تاوان سختی برای عبرت گرفتن داد. اما همیشه فرصت جبران وجود ندارد. گاهی روزگار چنان درسی به ما می دهد که تا جان در بدن داریم نمی توانیم قامتمان را راست کنیم.

شاید رفتن هادی، سبب شود تا کمی به خودمان بیاییم. در این آشوب بازار فوتبالی و هلهله تهمت ها و بازار ناسزاها، گاهی باید بر عاقبت نزدیک خود اندیشید. گاهی بخشی از رفتار نادرست ما، خود ناهنجاری نامیده می شود.

همین هادی بارها و بارها برای باشگاهی که پیراهنش را به تن می کند فوتبال کرده است، شاید اشتباه کرده است و شاید هواداری بر اثر فشار عوامل خارج از گود فوتبال، بی احترامی هایی کرده است. حالا باید دید همین هوادار می تواند در سوگ چنین بازیکنی بگرید؟ اصلاً این اجازه را دارد؟

باید باور کنیم که فوتبال یعنی فقط فوتبال، حتی اگر دستانی بر آلوده کردن آن به سیاست، ناپاکی و تبانی کوشش می کند ما باید از تماشای آن لذت ببریم. همه بردها، باخت ها، اخراج ها، شادی ها و غم ها، هنری ست که ملیون ها فوتبال دوست را در هیجان و شور، سرگرم می کند.

حالا همه آن تکه آهن ها، ارزش یک دم ِ آدمی نیست. حالا طعم همه آن اخراج ها و گل های کذایی را بهتر می فهمیم.

گل های واقعی روزگار یکی از پس ِ دیگری پر پر می شود، اخراجی پس از اخراج دیگر و خانواده هایی که ۱۰ نفره و ۹ نفره می شوند. کاپتان های بسیاری خانواده ها را بی خبر تنها می گذارند. آقای گل هایی که در اوج، پر پر می شوند.

حالا روی اسکوربورد استادیوم بزرگ روزگار، داوری که سوت بازی را به صدا در آورده است، بهتی عجیب و تماشاگرانی سیاه پوش نظاره گر نتیجه ناباورانه،
۱ – ۰ به نفع …

درباره ی طاهر صاحبی

مقالات مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *